چگونه غذاهای سالم افراد را به زیادروی در خوردن سوق میدهد.

شکلات، حشیش و اختلال شخصیت مرزی

گری ال ونک      Gary L.Wenk

پیامد مقدار کم مولکولهای حشیش مانند در مغز

این داستان، همانطور که همه داستانهای خوب باید شروع شوند، با بحثی درباره شکلات و مغز شما آغاز می‌گردد.

گیاه کاکائو و مغز شما هر دو ماده‌ای شیمیایی به نام اناندامید می‌سازند. دانشمندان علت این امر را هنوز کشف نکرده‌اند. آیا اناندامید در لذت ناشی از خوردن شکلات نقش دارد؟ به طریقی مشابه دانشمندان درباره عملکرد اناندامید در مغز بسیار کم می‌دانند. این ماده یکی از معمول‌ترین مولکولهای حشیش مانند در مغز است. ( دست کم پنج تای دیگر هستند که عملکردشان همچنان در پرده‌ای از ابهام است )

THC مشتق شده از گیاه حشیش مشابه اناندامید در مغز بشر عمل می‌کند، هر دوی آنها به همان گیرنده‌های کانابینوئید می‌چسبند که به گونه‌ای متراکم در سراسر مغز پخش شده است. هر فردی که  THC بخورد یا استنشاق کند درخواهد یافت که یکی از عملکردهای عمده اناندامید کنترل خلق است به وسیله عمل در منطقه مغزی که آن را آمیگدلا می‌نامند. در مطالعات حیوانی، و چند مطالعه دیگر که در آنها از سوژه انسانی استفاده شده است، نشان داده است که آمیگدلا در هنگام خشم و پرخاش بسیار فعال است. دانشمندان فرض کرده‌اند که اناندامید، با عمل در بخش آمیگدلا، ممکن است به صورت نرمال مسئول حس‌های خشم و پرخاشگری باشد. کشیدن ماری‌جوانا به سادگی عملکرد نرمال اناندامید را افزایش می‌دهد تا احساسات خشم و پرخاشگری را کاهش دهد.

مطالعه‌ای که این فرضیه را جستجو می‌کند به وسیله آزمایش اینکه آیا افرادی با تشخیص اختلال شخصیت مرزی، که در اکثر مواقع خشمگین و پرخاشگر هستند، سطح پایین‌تری از اناندامید در مغزشان دارند یه نه. اختلال شخصیت مرزی شرایط روانی شایعیست که ۱۰ درصد بیماران سرپایی و ۲۰ درصد بیماران بستری روانپزشکی از آن رنج می‌برند. افراد مبتلا به این اختلال که حالت خصومت و خشم دارند اغلب درگیر خشونت فیزیکی می‌گردند. چهل درصد بیماران اختلال شخصیت مرزی سه یا تعداد بیشتری داروی روانپزشکی به صورت یک جا دریافت می‌کنند؛ برخی از آنها داروی بیشتری هم می‌گیرند. در حال حاضر هیچ دارویی برای درمان اختلال شخصیت مرزی وجود ندارد که تاییدیه FDA را گرفته باشد.

بیماران این اختلال می‌توانند فعالیت غیرنرمالی در ناحیه آمیگدلایشان داشته باشند. فعالیتی که با آن آمیگدلا به طور نسبی به وسیله کورتکس پیش‌پیشانی کنترل می‌شود. ممکن است ولکان‌ها را در سریال قدیمی استار ترک به یاد داشته باشید. ولکان‌ها کنترلی تقریباً کامل بر روی پرخاشگری‌شان داشتند احتمالاً به سبب آنکه کورتکس پیش‌پیشانی‌شان بیش از حد درگیر بود. چند مطالعه تصویری از مغز بیماران دچار شخصیت مرزی کشف نموده است که پیوند عصبی میان کورتکس پیش‌پیشانی و آمیگدلا به درستی عمل نمی‌کند. پیامد آن این است که سیگنالهایی از کورتکس پیش‌پیشانی کافی نیستند تا عواطف القا شده به وسیله آمیگدلا را تعدیل نمایند. ولکان‌ها شاید به اختلال شخصیت مرزی دچار نبودند.

علت سیگنال‌های ناموفق کورتکس پیش‌پیشانی ممکن است به سبب شکست مغز در کنترل سطح اناندامید باشد. مشکل این است که سطح اناندامید بیش از اندازه پایین است و متعاقب آن، فعالیت در آمیگدلا بیش از اندازه بالاست. چرا این سطح بسیار پایین است و چرا این اتفاق در مغز انسانهای دچار اختلال شخصیت مرزی روی می‌دهد؟

پاسخ به این پرسش مستلزم در نظر گرفتن جهش ژنی بر روی کروموزوم شماره یک است. این ژن برای تولید آنزیمی به نام FAAH کدگذاری می‌شود. FAAH اناندامید را از طریق متابولیسم دگرگون می‌کند. جهش نسبتاً ساده است و نیازمند یک سیتوزین واحد با یک اناندامید است. پیامدش نیز بسیار ساده است؛ بیماران دچار اختلال شخصیت مرزی مقدار بسیار فراوانی FAAH دارند که منجر به این می‌شود که سطح اناندامید شناور در مغزشان بسیار پایین بیاید. سطح پایین اناندامید پیامدهای روانپزشکی قابل توجهی دارد. سطح آنزیم FAAH در کورتکس پیش‌پیشانی و آمیگدلای بیماران اختلال شخصیت مرزی با سطح پرخاشگری‌شان همبستگی دارد.

بنابراین ماده شیمیایی یافت شده در شکلات که آنهم به وسیله مغز ما ساخته می‌شود ممکن است بسیار سریع در نتیجه جهش ژنی ساده متابولیزه شود و منجر به خشم و پرخاشگری گردد. این داستان زیباییست اما باید احتیاط را لحاظ کنم چرا که هنوز بسیار زود است که ادعا کنیم اکنون می‌دانیم که سیستم ماری‌جوانای درون‌زاد مغزی چگونه در بیماران اختلال شخصیت مرزی یا هر اختلال روانپزشکی دیگری کار می‌کند. اما، همزمان با بیشتر انباشته شدن اطلاعات، ممکن است روزی برسد که داروی موثر ماری‌جوانا مانندی برای گستره‌ای از اختلالات انسانی مغز مانند اختلال شخصیت مرزی طراحی شود.

مترجم ثریا مرعشی

مترجم ثریا مرعشی

لینک مقاله