پنج جنبه کلیدی سوشال مدیا و خودشیفتگی

پنج جنبه کلیدی سوشال مدیا و خودشیفتگی

کیت کمپل و کارولین کریست

Keith Campbell & Carolyn Crist

 یک دهه پژوهش چند همبستگی را در این خصوص نشان می‌دهد

فضای مجازی یک زمین بازی کامل برای رفتارهای خودشیفته‌گرایانه است. پیوندهای گسترده و سطحی گرایش‌های خودشیفته‌گرایانه ما را به رفتارهای نمایشی، بی‌پروا و برونگرایانه در فضای عمومی تشویق می‌نماید. ما می‌خواهیم با دیگران ارتباط داشته باشیم و حین ایجاد این پیوندها خواهان آنیم که نسبت به خود نیز حس خوبی داشته باشیم؛ سوشال مدیا این بستر را برایمان فراهم می‌آورد.

افزون بر آن این اجازه را به ما می‌دهد که تصویر عمومی خود را بهبود ببخشیم، که این خود بهترین سائق برای خودشیفتگان است تا جذاب، موفق و مشهور به نظر آیند- به بیان ساده پلتفرمهای سوشال مدیا به خودشیفته‌ها این امکان را می‌دهد تا آنچه را انجام دهند که در آن بهترین هستند- ملاقات اشخاص تازه، گسترش دایره دنبال‌کنندگان و عرضه بی‌پایان خود.

بر اساس پژوهش‌هایی در دهه گذشته، در زیر به چند مورد درباره سوشال مدیا و ویژگی‌های خودشیفتگی اشاره می‌کنیم:

  • خودشیفته‌ها سلفی بیشتری می‌گیرند

سوشال مدیا راه را برای تقویت ایگو هموار می‌سازد، و افراد خودشیفته همواره در کمین تقویت ایگوی خود نشسته‌اند. از آنجایی که مطالعات نشان می‌دهد که افراد نسبت به عکسهای سلفی با “لایک کردن” و “فرستادن قلب” واکنش نشان می‌دهند، سلفی‌ها تماماً درباره خود و ایگوی فرد است- بنابراین آنها بیش از هر نوع عکس دیگری سلفی در آن فضا قرار می‌دهند. عکس دیگری که بیشتر آن را به نمایش می‌گذارند خودشان، و نه دوستانشان، است. ضمناً آنها به عکسهای سلفی دیگران هم بیشتر واکنش نشان می‌دهند که حلقه بازخوردی از رفتارهای تقویت‌کننده ایگو را در آن پلتفرم می‌آفریند.

  • خودشیفته‌ها از بدن خود بیشتر عکس پست می‌کنند

عموماً خودشیفته‌ها بیشتر خودشان را به عنوان فردی جذاب توصیف می‌کنند و این جذابیت را بیشتر به رخ دیگران می‌کشند. آنها بیش از چهره خود عکس سلفی پست می‌کنند مانند سلفی‌های باشگاهی با عضلات یا عکسهای فریبنده. از آنجایی که آنها خود را جذاب می‌دانند و تصور می‌کنند که ارزش دیده شدن دارند، از پست کردن تصاویر خود بسیار شاد می‌شوند.

از زمان پیداش مای اسپیس، افراد زمان و انرژی بسیاری صرف می‌کنند تا “عکس پروفایل” کاملی از خود بگیرند، بنابراین جای شگفتی ندارد که خودشیفته‌ها در این زمینه هم از همه پیشی می‌گیرند. حتی هنوز هم رابطه کلی ما با سلفی و عکسهای انداممان دارد پیچیده می‌شود. ما عاشق این عکسها هستیم، اما دیگران را به خاطر عکسهای فیک و غیرواقعی قضاوت می‌کنیم. ما تقویت ایگو را دوست داریم، اما همچنان منتقد پستهای دیگران هستیم که به نظر خودشیفته‌گرایانه یا نامناسب هستند، چرا که به تازگی ترندی در سوشال مدیا باب شده است که از اینفلوئنسرهایی که عکسهایشان را به شکل غیرواقعی ادیت می‌کنند انتقاد می‌نماید.

  • خودشیفته‌ها فالوئرهای بیشتری دارند

این افراد حضار بیشتری می‌خواهند و برای به دست آوردنش نیز به سختی تلاش می‌کنند. آنها در پی کسانی هستند که جایگاهشان را بالا ببرند، پیوند ایجاد نمایند و برای گرفتن این توجه بیش از دیگران از سوشال مدیا بهره می‌جویند. آنها همچون شیرها که در زمین هموار یا خرسهای قطبی که در قطب شمال حس و حال بهتری دارند، در سوشال مدیا جان می‌گیرند چرا که محیط اطرافشان را خودشان می‌سازند. خود-ارتقایی برای مشارکت در سوشال مدیا ضروریست، و خودشیفته‌ها به ویژه در این کار عالی هستند. آنها عکسهای فریبنده، سلفی‌ها و محتوای خود-متمرکز بیشتری پست می‌کنند که به نوبه خود فالوئرهای بیشتری برایشان به ارمغان می‌آورد.

۴-خودشیفتگی و قلدری مجازی با هم ارتباط دارند

آنها نه تنها از سوشال مدیا برای حس خوب داشتن به خودشان استفاده می‌کنند، بلکه کاری می‌کنند که دیگران نسبت به خود حس بدی داشته باشند. خودشیفتگی و ویژگی‌های “تاریک” دیگر، مانند سادیسم و ساکوپاتیسم، با قلدری مجازی ارتباط دارد. افرادی با این ویژگی‌های تاریک پست می‌گذارند تا دیگران به آنها واکنش نشان دهند ضمن اینکه از تحریک خشم کاربران، حتی افرادی که نمی‌شناسند، لذت می‌برند.

۵-خودشیفته‌ها مشتاق شهرت هستند

افراد سوشال مدیا را به راههای گوناگونی به کار می‌برند- کارشان را معرفی می‌کنند، با دوستان و خانواده در ارتباط می‌مانند، و تازه‌ترین اخبار و ترندها را می‌آموزند. از طرفی این فضا برای خودشیفته‌ها جایگاهی برای کسب نام و آوازه نیز هست.

اینفلوئنسرهایی با فالوئرهای بالا احتمالاً توجه بیشتری دریافت می‌کنند، معامله‌های بیشتری می‌کنند و شهرت بیشتری به دنبال می‌آورند. آنها لزوماً نیازی به مدیر برنامه ندارند تا تصویر خودشان را در فضای عمومی ارتقا بخشند چرا که خودشان به سختی برای این هدف کار می‌کنند. این بدان معنی نیست که ارتقا تصویر خود یا مشهور شدن بد است، به سادگی به این معناست که سوشال مدیا به اشخاص اجازه می‌دهد تا خود-ارتقایی داشته باشند و خود-ارتقایی ویژگی کلیدی خودشیفتگی است.

اما بزرگترین پرسش همچنان بی‌پاسخ مانده است: آیا استفاده از سوشال مدیا ما را بیشتر خودشیفته می‌سازد؟ این پژوهش نمی‌تواند پاسخی قطعی به این پرسش بدهد، اما عمدتاً خودشیفته‌ها بیشتر از سوشال مدیا استفاده می‌کنند و انگیزه‌هایشان بیش از هر چیز دیگری روی ارتقا خودشان متمرکز است.

چند مطالعه حاکی از این بوده است که سوشال مدیا می‌تواند سبب افزایش گرایشهای خودشیفته‌گرایانه در افراد شود، اما مطالعات دیگر این را نشان نداده است. بهترین حدس ما این است که سوشال مدیا افراد را خودشیفته نمی‌گرداند، بلکه باعث تقویت خودشیفتگی موجود در شخصیت آنها می‌گردد. تازه‌ترین مطالعات نشان داده‌اند که ماهیت همواره گسترده و همه‌گیر سوشال مدیا در واقع باعث می‌شود تا بسیاری از ما ناامن و مضطرب شویم. اکنون همه افراد حتی بیش از سلبریتی‌های دهه ۱۹۲۰ در معرض دیده شدن توسط عموم هستیم؛ در نتیجه با مسئله‌ای به نام “مشکلات شهرت” روبرو می‌شویم که می‌تواند منجر به نگرانی ما درباره ظاهر، ادراک عمومی از خود و نیزخودشیفتگی‌مان شود.

ترندهای تازه بر روی پلتفرمهایی مانند تیک تاک هم در حال پیدایش است. هنوز نمی‌توانیم با اطمینان بگوییم، اما ظاهراً اپلیکیشنهای پرطرفدار نه تنها این قابلیت را دارند که رفتارها را به سمت خودشیفتگی سوق دهند بلکه حتی ویدئوهای رقص سرگرم‌کننده، جوکهای بامزه و گفتگوهای جدی درباره سوشال مدیا و موضوعهای سیاسی را نیز در معرض دید بسیاری قرار می‌دهد. اینها می‌تواند تمرکز بر روی ارتقا خود را کاهش دهد- یا دست کم تنوع موضوعها و پستهای یافت شده در پلتفرم‌های سوشال مدیا را گسترش بخشد. جنبه کلیدی این است که به تماشای این بنشینیم که چگونه تازه‌ترین پلتفرم‌ها تکامل می‌یابند و رفتارهای خود-ارتقایی دستخوش تغییر می‌گردند. هر چه باشد، خودشیفته‌ها با ایجاد پیوند با دیگران و پست کردن محتواهای بسیار به ساخت پلتفرم‌های سوشال مدیا کمک کردند، و احتمالاً به این کار ادامه خواهند داد، صرفنظر از اینکه کدام پتلفرم پرطرفدار است.

مترجم ثریا مرعشی

مترجم ثریا مرعشی

لینک مقاله